's Ochtends 1 mei na een goede nachtrust op de trein (we deelden onze coupe met een man en zijn 7-jarig zoontje; ze spraken geen Engels dus de conversatie was zeer miniem) kwamen we dus aan in Odessa. Op het perron werden we door enkele vrouwen aangesproken om te verblijven in hun flat; en dat hebben we dan maar gedaan. Onze mevrouw sprak geen woord Engels, maar ging toch met ons de stad in om ons te tonen welke tram we moesten nemen, ging met ons een kerk binnen (maar die hadden we al genoeg gezien in Kiev, dus wij waren daar snel weer weg), toonde ons de boulevard en wees ons op enkele oude architectonisch mooie gevels maar helaas nogal vervallen en een met glas overdekt winkelstraatje (zoals we ook in Brussel hebben). Daarna zijn we maar alleen op verkenning gegaan, met onze Lonely planet ging het ook. Op het einde van de boulevard langs het water staat een vervallen 'paleis', dat nu wordt gebruikt als kinderdans en muziekacademie. De concierge liet ons daar rondkijken. Mooie plafonds en muren in Turkse stijl maar de rest natuurluuk alweer heel erg vervallen.

In de douche van onze homestay stond de schimmel op de muren; er was wat plastiek overgehangen maar gezellig was anders... en de traphal stonk naar kattepis..., daarentegen kregen we wel nog paasbrood en cake aangeboden. Odessa staat bekend om zijn champagne, voor minder dan 2 euro heb je daar al een fles. De eerste hebben we al 's avonds voor de televisie uitgedronken...

Tom wil naar een museum en kiest er eentje uit, ik loop langs de winkels in de chique winkelstraat met Mango, Mexx, baby en speelgoedwinkels e.d. allemaal super duur... zeker voor al die toeristen die aanmeren met hun cruiseschip!
De tweede fles champagne wordt aan het Arkadiastrand, 25 minuten met de tram, gedegusteerd. Veel volk op een klein stukje strand. Er waait een fris zeebriesje en het water is nog heel koud maar daar storen de mensen zich niet aan, iedereen is in bikini of onderbroek. Tom trekt zelfs zijn T-shirt niet uit... (spijtig)

's Morgens komen we met de nachttrein toe in Simferopol, de hoofdstad van het Krimgebied. We steken ineens met een lokale (=harde houten banken) trein door naar Bakshysaray. De treinen zijn beter dan de trams en bussen want die vallen bijna uit elkaar, heel veel roest en gaten. De rails zijn zo versleten dat de tram omhoogspringt... Goedkoop is het dan wel, 3 frank voor een tramritje. Treinen zijn ook helemaal niet duur. Door het raam zien we een glooiend landschap, alles in bloei, mooi wit, roos en groen, kleine dorpjes. De trein stopt soms in plaatsjes zonder station of perron. In Kiev was alles nog kaal en begon hier en daar iets uit te botten, maar hier staat alles al verder.
We bezoeken in volgorde het paleis van de Khan, waarin een klein museum is en een park, mooie fonteinen (zonder water) en een harem natuurlijk ! Dan passeren we het Uspenskyklooster, daarvoor moesten we wel anderhalve km verder waarvan het laatste stuk steil omhoog. Even afgezien dus. Maar het klooster ligt echt prachtig, bijna aan de rotsen vastgekleefd. Nog een km verder ligt dan een grotstad in een kalksteenplateau, waarin tot in de 14e eeuw nog mensen hebben gewoond. Er staan ook nog verdedigingsmuren en poorten overeind en vanbovenop het plateau hebben we een prachtig uitzicht over de streek. Het is daar toegestaan om in de buurt van Chufut Khale wild te kamperen, wat wij ook doen. Water was te halen aan de fontein naast het klooster en het is echt wel heilzaam want Tom is daar zijn gekwetste grote teen, uitgeschoven op een steil zandpadje en de helft van zijn teen hing er half af, gaan reinigen en 3 dagen later was hij genezen (een echt wonder !) In onze gids stond dat er op zo'n 2 km ten oosten nog een cavecity was maar die heb ik ondanks 2 speurtochten niet gevonden...

We slapen lekker uit en tegen 12 uur nemen we de trein terug naar Simferopol. Vandaar nemen we de langste trolleybuslijn (85 km) naar Yalta (aan de Zwarte Zee).
We wilden kamperen maar waar vroeger een camping was met houten bungalowtjes is nu een motel... dan blijven we daar maar een nachtje. We gaan nog terug naar de stad en doen een avondwandeling langs de kade, het is daar nog razend druk en er is vanalles te doen; veel kraampjes, je kan je verkleden en foto's laten nemen, straatmuzikanten,... We nemen een taxi terug.

We laten ons gerief achter aan de receptie en zullen 's avonds gewoon onze tent opzetten een beetje voorbij het motel, waar aan de vuurplaatsen te zien, wel vaker wordt gekampeerd.
We nemen een busje naar Livadia naar het paleis van de tsaar (Romanovs) waar na WO II verdragen tussen Rusland, Engeland en USA zijn getekend. We moeten slofjes aandoen en vangen af en toe iets op van een Engelse gids. Nadien gaan we op zoek naar het zonnepad, een wandelpad van enkele km dat is aangelegd maar dat we in eerste instantie niet vinden. Er zijn ook zoveel wegen in die tuin...
We gaan tot aan het Zwaluwnest, een kasteeltje dat op een rots boven de zee uitsteekt, misschien wel het meest bekende uitzicht van de Krim. Hiervoor hebben we de binnenweg genomen, volgens de gids, alleen het detail dat we daarvoor over een hek moesten klimmen waren ze blijkbaar vergeten... gelukkig toonde een lokal ons de weg waarmee tevens werd bevestigd dat Ann de goede binnenweg had gevonden...

We worden wakker om 7u 's morgens door lawaai buiten. We roetsjen onze tent open en het eerste dat we zien is een vrouw in bikini die ligt te zonnen op 2 m van onze tent !!! Daarna passeren er nog tien, vijftien mensen met een handdoek, al half bloot... daar moet ik wel het fijne van weten... Enkel tientallen meters verder is er dus een beek waar het water vanboven van de rotsen komt en daar komt iedereen (voornamelijk vrouwen) zich dus wassen... of dit is een populaire sport, of dit is bijzonder water, of het hoort bij een kuur en is ons motel dan ook al een sanatorium zoals er hier massa's zijn langs de kust?

We pakken in en nemen bus 26 naar Alupka. Hier vinden we een homestay voor 2 dollar per persoon. We hebben een eigen hokje met koelkast, elektrisch verwarmingsvuurtje, douche met overdag warm water en zijn tevreden. We blijven 2 nachten zo kunnen we ook ineens een wasje doen. We lopen wat rond in het dorp en vinden een internet en telefoonhal. WAAW. We bezoeken het park en paleis en gaan lekker wijnproeven in een Massandrawijncomplex. 12 wijntjes die naar porto neigen, en nog zoeter, mmmmmmmmm !

We staan vroeg op en nemen om half negen een bus naar Sevastopol. Er zijn daar resten van een oude griekse stad en dat is ons doel. Het is inderdaad erg de moeite en het ligt vlak aan de zee, fantastische plek, grandioos uitzicht, zalig weertje want het is al gans de tijd 30 graden ! Laat in de namiddag raken we in de botanische tuinen van Nikitsky maar aangezien daar nog niet zoveel in bloei staat, valt dat een beetje tegen. 's Avonds gaan we nog eens eten in een restaurantje maar het blijft frustrerend want de serveerster spreekt geen Engels, de menu is in het Russisch en je raakt er echt niet uit wijs, frustrerend !

We slaan enkele flessen wijn in, en trekken dan naar Massandra waar we aan de voet van het kasteel picknicken. Zalig in de schaduw luieren... Op ons gemak naar Simferopol, waar we de nachtrein nemen richting kiev.

Om 14u zijn we terug bij Cecile en Parick. Kiev is op een dikke week helemaal groen geworden! De natuur is in gang geschoten. En 's avonds vuurwerk voor Victory Day te zien vanop het balkon.

Buiten is het al 23° om 9u. Vandaag vertrekken we met de nachttrein naar Moskou. Hoofdstuk kiev wordt afgesloten. Het was hier heel gezellig. Dankjewel Tante Cecile en Nonkel Parick ...

Tot nu toe hadden we nog geen probleem gehad met treinkaartjes kopen, dus na de aankoop volgde ook geen minitieus onderzoek van het in cyrillisch schrift gekregen ticketje waarmee we van Kiev naar Moskou zouden sporen. Maar voor alles is een eerste keer natuurlijk en bij het opstappen bleek dat we niet in een 2e klascoupe zaten, we hadden zelfs geen plaatsen naast elkaar, nog net wel in dezelfde wagon. De treinman die buiten stond zei dat hij niets kon doen en wij waren al vol ongenoegen maar nadien bleek dat hij wel wat teveel gedronken had en daarom hebben we hem dat maar vergeven. Eenmaal in onze wagon was het voor een andere provodnik geen probleem om iemand te vragen van bed te ruilen en konden we dan toch al op ons bankje liggen met ons gezicht naar elkaar toe en enkel een gangpad daartussen waarin geen minuut voorbijging zonder dat er iemand wou passeren. Gezellig was dat niet en toen heb ik m'n gezicht maar naar de raamkant gelegd zodat ik naar buiten kon kijken. Het was er enorm warm en zweterig en ik was al heel blij dat we het raampje openkregen (2 cm), dat was werkelijk de eerste keer. In de tweede klascoupes kunnen er geen raampjes open in het slaapgedeelte, enkel sommige ramen op de gang. We hadden eerst het idee om te proberen of we niet konden upgraden, maar uiteindelijk dachten we dat we het zo wel konden uithouden, in ieder geval zaten wij niet tussen klierende bierdrinkende Russen (wel tussen 2 vrouwen waarvan er een wat engels sprak en een vrouw met kind) dus hoe erg kon het zijn?
Erg genoeg dus, 's nachts werd het bar koud daar op mijn bovenste bed en het raampje ging natuurlijk niet meer dicht zodat het vreselijk tochtte, bovendien bleef er gans de nacht door, minstens elke minuut iemand passeren en met de deur te slaan, waar wij vlak naast lagen. Dit was definitely de oorzaak van mijn hardnekkige verkoudheid. Tot zover deze rit.
>BR> Moskou. Bagage in depot. Treinticketje voor nachttrein naar Sint Petersburg. Ticketje voor Bolshoitheater voor binnen tien dagen gekocht. Alles oke. De rest van de dag besteed aan rondwandelen rond het Kremlin, over Red square, St-Basielkathedaraal binnengegaan, naar het Monodewitchyklooster geweest, pizzaatje van Sbarro gegeten, fonteinen en Alexandrovskytuinen bekeken, ondergronds winkelcentrum geexploreerd op zoek naar toilet, enkele metrostations wat beter bekeken...
Andere nachttrein, tweedeklascoupe delen we met een zakenman die wat Duits spreekt (wij eigenlijk niet) maar op een of andere manier kunnen we toch een moeizaam gesprek onderhouden, haha. We krijgen voor de eerste (en enige keer) een etenspakketje, gevuld met champagneroomcroissant, blikje pate, koffie- en theezakje en toebehoren, chocoladereep, ferrero rocher pralines... we geloven onze ogen niet!
We komen toe om 6 uur 's ochtends en gaan direct naar de jeugdherberg waar we hebben gereserveerd. Daar kunnen we onze bagage droppen in het depot. Daarna exploreren we Nevsky Prospect, waar voorlopig alle winkels nog dicht zijn en gaan op zoek naar een cafe waar we kunnen ontbijten. Registratie van ons visa wordt door de jeugdherberg afgehandeld.
>BR> Sint- Petersburg is een heel interessante historische, levendige, mooie en kleurrijke stad ! Heel veel gebouwen zijn aan de buitenkant gerestaureerd of ze zijn er nog mee bezig. Straten worden volop geasfalteerd. We hebben een gegidste originele wandeltocht met Peter's walking tours gedaan door het centrum en zijn daar super tevreden van. We hebben het Russisch museum (Russische schilders en beeldhouwers), de Hermitage en het Etnografisch museum (over de verschillende volkeren van de GOS-staten) bezocht en zijn over alledrie enthousiast. Voorts hebben we Petrodvorets (peterhof) bezocht met de daarbijhorende parken en fantastische fonteinen. We maakten een boottochtje over de kanalen, met uitleg in het Russisch en zagen zo veel mooie bruggen. Alexander Nevsky klooster, St-Isaacskathedraal, Peter en Paulfort, zomertuin met zomerpaleis, Mariinskytheater, daarvan zagen we alleen de buitenkant, die er best mag wezen.
Tijdens ons rondgezwalp in de stad komen we een beschonken kunstenaar tegen die ons wat van de stad wil laten zien en zo passeren we nog aan de bronzen paardeman, het Hollands kwartier, de Neva waar we aan de overkant de universiteit, de Kunstkamer van Peter de Grote en een kunsschool zien liggen.
We verblijven trouwens niet gans de tijd in de jeugdherberg maar huren ook voor een aantal dagen een oud flatje vlakbij Nevsky Prospekt en gaan 1 dag in homestay (klein hostal).
St-Petersburg mag dan een mooie stad zijn, je kan hoe dan ook niet voorbij aan de andere kant; de groezelige oude gebouwen off the beaten track, waar geld is voor renovatie voor de buitenkant is dat er zeker niet voor de binnenkant van de woonappartementen! Veel bedelaars en straatmuzikanten en mensen die paasbloemen en zelfs veldbloemetjes proberen verkopen.

Aankomst in Moskou. Met de metro naar het universiteithotel, eerst staan we aan de verkeerde unif en dan is er geen plaats. Geen reservatie, geen plaats. Help! Dat begint hier al goe. Ons volgend adres is al even onduidelijk. Het plan aan de metro is vaag en niemand verstaat dat we kosmonatovstraat zoeken en niet het monument (er staat zo'n raket op een hoge toren boven het kosmonoutenmemoriemuseum vlakbij het metrostation). Verborgen tussen 2 andere appartementen vinden we onze slaapplaats. Het is 4u later. We bellen Serge op (een rus die we tegen kwamen in Ukraine) en spreken af aan het Bolchoi theater. Met de auto verkennen we de andere kant van Moskou. We passeren de bekendste gebouwen en telkens kent hij wel een of andere anekdote. (bv Stalin keurde ooit 2 bouwplannen goed voor hetzelfde gebouw dus maakte men er maar een mix van) Heel handig zo'n plaatselijke gids. De komende dagen gaan wij overdag in de stad rondwandelen (de fonteinen naast het kremlin zijn een favoriet plek, ze bestaan nog maar 2 of 3 jaar) en soms spreken we s'avonds af met Serge. (Hij trakteert graag) Moskou is niet te vergelijken met Sint Petersburg dat veel veel mooier is. Het rode plein is kleiner dan ik dacht en binnen in het kremlin is het eveneens niet knap. De kathedralen zijn wel mooi maar wij zijn ondertussen al een beetje overgedoseerd wat orthodoxe kerken betreft en blijven er niet lang hangen. Aan de McDonalds (aan onze fonteinen) hebben we nog een ontmoeting met een Russische student die volgend jaar mode wil gaan studeren, maar diep gaat het gesprek niet want zijn Engels is echt niet goed en verstaan lukt nog veel minder goed. Jammer. We gaan naar een balletvoorstelling van Raimunda, zeer knap. Er is een patriarch aanwezig die voor de voorstelling een speech geeft (wij verstaan alleen 'Christus is verrezen' wat we vele keren hebben gehoord op Pasen in Kiev).

Zonder problemen kopen we ons ticket voor de echte Rossia, de transsiberische express! Op de middag gaan we nog even op stap met Serge. Om 17.06u vertrekt onze trein. Het zijn spiksplinternieuwe wagons, en dat vinden we jammer want de stoomlokomotief is ook al een paar jaar verdwenen... Maar we laten ons niet beduvelen en genieten van dit avontuur. We verlaten Moskou en zien vanaf nu enkel nog de uitgestrekte natuur van Rusland. Om 20.15 maken we de eerste stop, op de perrons staan verkopers met glasservies en vasen. De kadans van de sporen wiegt je in slaap.

Het is een raar gevoel te leven met twee tijden, er is de Moskoutijd en de lokale tijd. Het landschap is veranderd, af en toe zien we dorpen met houten huizen, zelden een stenen huis. Omdat het eten in de restoratiewagon niet supper is hebben we onze eigen noedels mee. Elke wagon heeft een kolengestookt keteltje 'Samovar' waar steeds heet water kan tappen.

Om 04.00u is het al heel licht maar nog veel te vroeg volgens Moskoutijd om nu al op te staan. Je lichaam weet het ook niet meer. Buiten is het landschap supper: uitgestrekte grasvlaktes naast berkenbossen. Om 9u komen de eerste verkopers met wollen musten, vesten, boeken... Vervelen doen we ons niet want we hebben een voorraad eten en 10 leesboeken mee. Das pas vakantie! Op een perron verkopen ze gedroogde vis en dat wil Tom wel proeven.

Het is 18.30u plaatselijke tijd (-4u Moskoutijd) als we toekomen in Novosibirsk onze eerste tussenstop.
We vinden een eenvoudig appartementje een paar straten van het station. Nadien verkennen we de stad. In het grote ronde operagebouw met Lenin ervoor spelen ze pas 31 mei de volgende voorstelling, jammer. We vinden een pizzatent met live music waar blijkbaar veel jongeren naar komen luisteren. Na ons nachterlijk internetuurtje vatten we de terugweg aan, maar owee waar is ons appartement gebleven. we vinden de juiste straat niet en alles ziet er anders uit in het donker! Om 03u vinden kunnen we dan toch nog in ons bed. Stom Stom ...

Onze volgende tussenstop met de trein is in Krasnojarsk. Het is vreeselijk sloopend voor je lichaam, is het nu 23.00u of 19.00u? je lichaam is moe maar buiten is het nog licht. Ons brood blijkt al beleg te bevatten, geen kaas vandaag. Wel lekkere noedelsoep.

Onze rugzakken laten we achter in de bewaking aan het station. Om 09u is hier nog niet veel open. Met de bus naar het Stolpa natuurreservaat. Hier is een zoo die we eerst bezoeken. Verschillende kooien zijn nog leeg want men is hier nog vollop aan het verbouwen. Ze hebben verschillende roofvogels en grote beren, een luie leeuw en een paar rendrieren. In het natuurreservaat ontmoeten we Hellen. Ze verteld ons dat onze geplande route heel vers is en we beter de rotsen kunnen beklimmen. Ze neemt ons mee naar een gemakkelijk te beklimmen rots. Zij komt hier heel vaak met vrienden om te genieten van het prachtig uitzicht.
Als we 's avonds ons ticket kopen is de eerste trein pas morgen om 08u! dat wordt dus overnachten op een stoel. Doodmoe de trein op ... naar Irkoetsk.

Geslapen tot 14u. Gezellige babel met Vladimir, een russische kaptein. We brengen enkele dagen in Irkoetsk en Listvianka door en eten 3 dagen na elkaar in Listvianka heerlijk vers gerookte vis tot we niet meer konden. Niets is zo lekker als vis uit het Baikalmeer. Zeker in het weekend stonden er zo'n vijftiental mensen vissen te drogen en te roken en bij elke persoon smaakt het anders, een beetje zouter of zoeter of straffer, .... Ook hadden ze gedroogde vissen van alle formaten. In een van de homestays kwamen we 2 Engelse wereldreizigers tegen... er zijn toch eigenlijk ongelooflijk veel mensen die hetzelfde idee hadden dan wij.