Vorig jaar waren we met vrienden op stap. Tijdens een gesprek vertelden Ann en ik dat we wel eens graag in het buitenland wilden werken. We hadden gelezen dat men nog verpleegkundigen zocht op Aruba. En sat leek ons wel wat ! Het was voor een heel jaar, en sommige ziekenhuizen betaalden goed voor Europese verpleegkundigen. Bij mij op het werk was er net iemand vertrokken voor een jaar en ze had zich daar wel goed. Wat waren we verrast toen onze vrienden met het voorstel kwamen om een jaar op ons huis passen. Het leek hen wel leuk om in een huis met tuin te wonen. Na er lang over nagedacht te hebben, besloten we de knoop door te hakken: we gingen een jaar weg uit België en over ons huis moesten we ons dus niet teveel zorgen maken.
Zodoende namen we contact met de organisatie die voor ons alles zou regelen. We kregen een hoop uitleg doorgemaild met verschillende mogelijkheden maar na enkele maanden kwam de gedachte dat werken toch maar werken was en we misschien een andere kans lieten liggen, namelijk iets van de wereld zien. Zo begonnen we aan onze grote zoektocht naar reisverhalen, infobrochures, reisorganisaties, vliegtuigtickets en dergelijke...
Massa's tekst moest verwerkt worden door onze ogen (heerlijk). Je krijgt als je dat alles leest, zin om onmiddellijk te vertrekken, zo spannend waren sommige verhalen. We beseften al gauw dat dit niet zomaar een 'tochtje' ging worden, we zouden heel wat voorbereidingswerk hebben. Gelukkig kan je op internet veel vinden over het voorbereiden van een grote reis. Hele lijsten met wat je zeker niet mag vergeten kan je er vinden (tureluut word je ervan). Onze eerste hindernis was de aanvraag op het werk voor loopbaanonderbreking, hoe zouden zij reageren?
Gelukkig vonden ze het goed, hoewel mijn diensthoofd wel liever had gehad dat ik thuisbleef om te komen werken :)
Ook bij Ann was het geen probleem als we pas vertrokken in oktober. Onze aanvraag werd in januari ingediend en wat later kregen we een mondelinge goedkeuring. Officieel kregen we pas in september te horen dat onze aanvraag werd goedgekeurd. Toen we zeker waren dat we konden vertrekken werd voorzichtig de familie ingelicht. Bij de één was dit al wat gemakkelijker dan bij de andere... Nu iedereen op de hoogte was kwam alles in een stroomversnelling. We moesten beslissen waar we vertrokken en een globale route vastleggen. Lastig. Uiteindelijk besloten we de reis op te splitsen in twee delen: Zuid-Amerika en Azië. We starten in Zuid-Amerika zodat we Leen(zus van Ann) een bezoek kunnen brengen.